تلاوت از روى قرآن

[SADAT]

[align=justify]بسم الله الرحمن الرحیم

يكى از دستورهايى كه پيشوايان دين در باب تلاوت قرآن به ما داده اند، خواندن از روى آن است و روى اين مسئله تاكيد فراوانى كرده اند. چه بسا علت اين تاكيد، بهره گرفتن از ((نورانيت )) قرآن است ، تا مسلمانان از آن بهره بيشترى ببرند و نورانيش در آنان اثر گذارد.
احاديثى از معصوم عليه السلام رسيده است كه : انسان هر وقت مى خواهد قرآن بخواند. از روى خط قرآن تلاوت كند، زيرا قرائت از روى قرآن ثواب بيشترى دارد. از جمله احاديثى كه بر اين مطلب صراحت دارد، روايت اسحاق بن عمار است كه به امام صادق عليه السلام عرضه داشت : جانم به قربانت ، من قرآن را حفظ كرده ام آيا از حفظ بخوانم يا از روى آن ؟
امام عليه السلام فرمود:
از روى آن بخوان . زيرا كه قرائت از روى قرآن ثواب بيشترى دارد. مگر نمى دانى كه نگاه كردن به قرآن علاوه بر خواندن آن ، مستقلا عبادت محسوب مى گردد.
باز امام صادق عليه السلام فرمود:
هر كس قرآن را از روى آن تلاوت كند چشم وى نيز از قرآن بهره بردارى مى نمايد و از عذاب او و پدر و مادرش هم كاسته مى شود گرچه با كفر از دنيا رفته باشند.
رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز در اين باره فرمودند:
هيچ چيز بر شيطان سخت تر از آن نيست كه انسان قرآن را از روى آن بخواند.
نيز روايت شده كه فرمود: ((سهم چشم هايتان را از عبادت بپردازيد. پرسيدند: يا رسول الله ! سهم چشم از عبادت چيست ؟ فرمود: نگاه كردن به قرآن و تفكر در آن و پند گرفتن از شگفتى هاى آن است )). و نيز چنين فرمود: ((برترين عبادت امت من تلاوت قرآن با نگاه به آن است )).
از روايت فوق به دست مى آيد كه تنها خواندن قرآن ، تلاوت كامل و مطلوب نيست . بلكه علاوه بر خواندن اگر به آيات الهى ، نگاه شود و قرآن در مقابل فرد تلاوت كننده قرار داشته باشد بهتر است . شايد از اين احاديث بتوان استفاده كرد كه خواندن قرآن از روى آن به تدبر و تفكر نزديكتر است تا حفظ خواندن .
تشويق به قرائت از روى قرآن ، داراى علل و اسرار قابل توجهى است از جمله :

اول : قرائت از روى آن باعث تكثير و ازدياد نسخه هاى قرآن مى گرد؛ زيرا اگر در قرائت قرآن تنها به نيروى حافظه قناعت و اكتفا شود مسلمانان به نسخه هاى قرآن احساس نياز نمى كنند و تدريجا متروك و فراموش مى شود. در اين صورت نه تنها نسخه هاى قرآن رو به ازدياد و فزونى نمى رود بلكه كم كم از بين رفته و يا كمياب خواهد گرديد.

دوم : قرائت از روى قرآن آثار و خواصى دارد كه در اين احاديث به پاره اى از آن ها تصريح شده : از جمله آمده ، كه هر كس قرآن را از روى آن بخواند چشم او از نگاه كردن به قرآن لذت مى برد و از آن بهره بردارى مى نمايد و نور آن زياد مى شود. چشم از دردها و بيمارى ها و نابينايى ، سالم و محفوظ مى ماند.

سوم : قرائت از روى آن سبب مى شود كه خواننده در قرآن بيشتر دقت كند و از نكات دقيق و لطايفى كه در آيات آن به كار رفته ، لذت و بهره بيشترى ببرد زيرا انسان از تماشاى مناظر و ديدنى هاى مورد علاقه اش لذت مى برد و اين تماشا در ديد و تفكر او حسن تاثير، سرور و شادمانى مى بخشد. همچنان خواننده قرآن هر وقت نگاره خود را متوجه الفاظ قرآن كند و فكرش را در معانى آيات آن جولان دهد و در علوم و معارف الهى و حيات بخش و پر بهايش تفكر نمايد، از اين دقت و تفكر، قهرا در خود احساس لذت مى كند و در روح وى سرور و شادمانى و در دلش روشنايى و نورانيت خاصى پيدا مى گردد.

چهارم : باعث تخفيف گناه از والدين تلاوت كننده مى شود.
امام صادق عليه السلام در اين رابطه فرمود: ((كسى كه قرآن را از روى آن بخواند خدا ديدگان او را بهره مند مى گرداند و به وسيله آن گناهان پدر و مادرش را تخفيف مى دهد، اگرچه آنان كافر باشند.

پنجم : رعايت حق قرآن مى شود. قرآنهايى كه در منازل ، مساجد و اماكن متبركه وجود دارد هركدام حقى به گردن مسلمانان دارند. اداى حقوق آن ها، باز كردن ، نگاه كردن در آن ها و قرائت است .

*منبع :
تاءثير قرآن در جسم و جان
مولف: نعمت الله صالحى حاجى آبادى