اهل بیت در قرآن

[SADAT]

بسم الله الرحمن الرحیم

کهیعص یعنی چه ؟
روایاتی است که این حروف مقطعه را به داستان قیام امام حسین (علیه السلام ) در کربلا ذکر کرده است :

کاف : اشاره به کربلا
ها : اشاره به هلاک خاندان پیامبر ( صلی الله علیه و آله )
یا : اشاره به یزید
عین : اشاره به مسئله ی عطش
و صاد : اشاره به صبر و استقامت امام حسین (علیه السلام) و یاران جانبازش

منابع :
تفسیر نمونه ج 13 صفحه 7
نورالثقلین ج 3 صفحه 320

[SADAT]

بسم الله الرحمن الرحیم

انس روایت کرده است که روزی با پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) نماز صبح را گذاردیم .
حضرت پس از نماز روی مبارک خود را به جانب ما کردند؛ به حضرت عرض کردم: یا رسول الله از تفسیر قول خداوند که فرموده است:
« فاؤلئک مع الذین انعم الله علیهم من النبیین و الصدیقین و الشهداء و الصالحین و حسن اولئک رفیقاً »* خبر بده.
حضرت فرمودند: اما مراد از « نبیٌون » من هستم و مراد از « صدیقون » برادرم علی است و اما « شهداء » پسر عمویم حمزه است و اما « صالحون » دخترم فاطمه و فرزندانش حسن و حسین علیهم السلام هستند.

مالک بن انس روایت کرده است که مراد از شهدا در قول خداوند که فرموده است:
« من یطع الله و الرسول فاولئک مع الذین انعم الله علیهم من النبیین و الصدقین و الشهداء » *
امام علی و جعفر و حمزه و امام حسن و امام حسین علیهم السلام است اینها سرور شهداء هستند.
و در روایتی دیگر از امام باقر علیه السلام نقل شده است که مراد از « شهداء » امام حسن و امام حسین علیه السلام هستند.

*سوره نساء، آیه 69
ترجمه ی آیه : پس اینان کسانی هستن که با انبیاء و صدیقین و شهدا و صالحین که خداوند بر آنان نعمت داده معیت دارند و اینان خوب رفیقانی هستند.

*منابع:
بحار الانوار، ج 30، ص 389، حدیث 8.
بحارالانوار، ج 23، ص 337، حدیث 5 ـ مناقب، ج 1، ص 243.
بحار الانوار، ج 24، ص 31، حدیث 2 - کنز الفوائد، ص 67.

[SADAT]

بسم الله الرحمن الرحیم

امام حسن و امام حسین مریض شده بودند. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم با عده‌ای از مسلمین از آن دو بزرگوار عیادت کردند. بعضی گفتند: « یا علی، خوب است برای فرزندانت نذری بکنی.»
علی علیه السلام و فاطمه زهرا علیهاسلام و فضه، خادمه‌ی آنها، نذر کردند اگر آن دو خوب شوند، سه روز روزه بگیرند.
حسنین علیهماالسلام خوب شدند اما برای ادای نذر، چیزی در منزل نبود. علی علیه السلام سه صاع جو (صاع = 750 گرم)، از شمعون یهودی قرض کرد.
فاطمه علیهاالسلام یک صاع آن را آرد کرد و پنج قرص نان پخت. غروب بود که نان‌ها آماده شد تا افطار کنند. فقیری نزد آنها آمد و گفت:
سلام بر شما ای اهل بیت محمد! من مسلمان مسکینی هستم. به من غذا بدهید. خداوند شما را از سفره‌های بهشتی طعام دهد.»
امیرالمومنین و فاطمه و فضه و حسن و حسین علیهم السلام، هر پنج نفر، غذای خود را به فقیر دادند و آن شب چیزی نخوردند جز آب.
فردا برای روز دوم روزه گرفتند. غروب که خواستند افطار کنند، یتیمی به دم در آمد و غذا خواست. آنها همگی طعام خود را به آن یتیم دادند و باز آن شب چیزی نداشتند جز آب.
روز سوم روزه گرفتند و دم غروب، همین که خواستند افطار کنند، اسیری به در خانه آمد و آنها باز غذای خود را به آن اسیر دادند.
فردا صبح علی علیه السلام دست حسنین را گرفت و نزد رسول خدا برد. رسول خدا دید آنها از شدت گرسنگی می‌لرزند. فرمود: « چقدر این حالت شما مرا رنج می دهد!»
رسول خدا با آنها به راه افتاد و نزد فاطمه آمد، دید در محراب عبادت ایستاده و از شدت گرسنگی چشم‌هایش به گودی نشسته. رسول خدا بسیار ناراحت شد.
در این هنگام جبرئیل نازل شد و عرض کرد:« ای رسول خدا! خداوند با این اهل بیت به تو تبریک می‌گوید.»
سپس سوره دهر را نازل کرد. در این سوره مبارکه، خداوند برای اهل بیت، نعمت‌ها و رحمت‌ها و بهشت‌هایی را وعده می‌دهد که نه گوشی شنیده و نه چشمی دیده است.
از لطایف این سوره این است که انواع نعمت‌های بهشتی در آن بیان شده ولی برای رعایت حرمت فاطمه علیهاسلام از نعمت حورالعین سخنی به میان نیامده است.

*منبع:
تفسیر المیزان/20/222.

[SADAT]

بسم الله الرحمن الرحیم

امام علی (ع) : آیه ای از قرآن را می شناسم که اگرمردم بدان عمل کنند ، آنان را كفایت کند:
« و من یتق الله یجعل له مخرجاً و یرزقه من حیث لا يحتسب »
هر که تقوای الهی پيشه گیرد خداوند برای وی راه و چاره ای می نهد و از آنجا که به حساب نمی آورد روزیش را می دهد.
و حضرت پيوسته این آیه را تلاوت و تكرار می نمود.

*منبع
آثار الصادقین ج 7 ص114