زندگی نامه استاد سید محمد مهدی طباطبایی

[tasnim]

استاد حجت الاسلام و المسلمین سید محمد مهدی طباطبایی مدیر و موسس محترم جامعه القرآن الکریم را کمتر شناخته ایم : اینک به نقل از کتاب حافظان نور قسمتی از زندگی نامه استاد را از زبان خودشان می خوانیم :
در سال 1345 در شهر مقدس قم متولد شدم ، تحصیلات خود را تا سوم دبیرستان ادامه دادم و به علت علاقه زیادی که به علوم دینی داشتم در سال 1362 وارد حوزه علمیه قم شدم ، در 17 سالگی ازدواج کردم و هم اکنون ( بهار 1378 ) چهار فرزند دارم : 1 - سیده بنت الهدی 14 ساله
2 - سیده نور الهدی 11 ساله 3 - سید محمد حسین ( علم الهدی ) 8 ساله 4 - سید محمد باقر ( مصباح الهدی ) 5 ساله
از کودکی با قرآن آشنا بودم ، در دوران تحصیل ، همیشه قاری مدرسه بودم و از سال 1360 به صورت حرفه ای به سبک استاد عبد الباسط و سپس استاد غلوش تلاوت می کردم ؛ استادم مرحوم استاد سعیدی از اساتید قدیمی و با تجربه بود ؛ از سن 22 سالگی به حفظ رو آوردم و جمعا 6 سال طول کشید تا حفظ کل را به پایان رساندم , در کنار حفظ هم جلسات هفتگی برای علاقه مندان به حفظ برگزار می کردم ؛ و بعضا کسانی که سابقا به جلسات ما می آمدند در مسابقات کشوری و بین المللی رتبه های خوبی هم آوردند.
اولین حضور خودم در مسابقات ، در سال 64 بود که بعد از گذراندن مراحل مقدماتی به مسابقات کشوری راه یافتم ؛ در سال 1365 به عنوان نماینده جمهوری اسلامی به مسابقات بین المللی حفظ و قرائت عربستان اعزام شدم و در سال 67 در مسابقات قرآن کشور سوریه ، هر دو در رشته قرائت شرکت کردم.
شیوه حفظ :
حفظ کردن یک اصل بیشتر ندارد ، و آن تکرار منظم محفوظات است.
بنده در ابتدا به ترجمه آیات دقت می کردم ؛ سپس جاهای وقف و ابتدا را مشخص می کردم و بعد از آن شروع به حفظ کرده و هر جمله را آنقدر تکرار می کردم تا حفظ شوم.
آیات جدید را برای همسرم یا یکی از دوستانم می خواندم و تا چند روز علاوه بر حفظ درس های جدید آن صفحه را هم تکرار می کردم و برنامه دقیق و منظمی هم برای تکرار و تمرین اجزایی که قبلا حفظ کرده بودم , داشتم. هر روز چند دقیقه از وقتم را صرف رمز گردانی آیات می کردم , به این معنی که به وسیله یک مداد قسمت های مشابه آیات یا وصل آیات به یکدیگر یا ارتباط آخر آیه به متن آیه را علامت گذاری می نمودم و جالب اینکه تصویر این علامت ها و نوشته هایی که در قرآن بود همراه آیات در ذهنم می ماند , چرا که گاهی فقط انسان با قرار دادن علامت هایی می توند موارد مشابه یا انتهای آیات را در ذهنش تثبیت کند.
هر حافظ به نظر من باید حداقل در هر روز یک دهم محفوظاتش را بخواند

[tasnim]

روش حفظ علم الهدی از زبان پدرشان
لطفا در مورد روش حفظ قرآن که برای آموزش فرزندتان سید محمد حسین ( علم الهدی ) به کار بردید ، توضیح دهید.
استاد طباطبایی : خردسالانی که هنوز به مدرسه نرفته اند دو دسته اند، عده ای از قبل ورود به دبستان با حروف و ترکیب آنها و حرکات آشنا می شوند و قادر به روخوانی قرآن هستند و عده ای این طور نیستند .
نونهالانی که با روخوانی قرآن آشنایی دارند کار کردن با آنها بسیار آسان تر است از نونهالانی که با روخوانی آشنا نیستند. علم الهدی از همین دسته دوم بود ، وقتی من کار حفظ را با ایشان شروع کردم تقریبا دوسال و چهار ماه داشت ، با اینکه او به خاطر هوش سرشارش توانسته بود ، جزء سی ام قرآن را خود به خود با شنیدن درس های مادرش ( علم الهدی از بدو تولد در کلاس های تدریس قرآن مادرش همراه او بود ) و شرکت در مباحثه خواهرانش حفظ کند ، اما او نه خواندن مدانست و نه نوشتن و نه بدرستی می توانست حروف و کلمات را تلفظ کند.
من ابتدا از اول سوره ملک ( اول جزء 29 ) درس را به طور جدی و منظم با حفظ روزی نیم خط شروع نمودم و هر هفته کم کم به مقدار درس اضافه می کردم تا وقتی که جزء 29 تمام شد.
بعد از آن منتقل شدیم به اول قرآن کریم و درس را ازآنجا پی گرفتیم ، اما پس از مدتی مواجه شدیم با چند مشکل :
اول اینکه علم الهدی نمی توانست به تنهایی درس های گذشته را دوره نماید ، چون او روخوانی قرآن را نمی دانست و این مطلب وقت زیادی را از من می گرفت .
دوم اینکه درس ما خیای به قول معروف خشک شده بود و این حالت با روحیه یک بچه سه ساله مناسب نبود.
سوم اینکه هر چه معانی آیات را برای او توضیح می دادم به خوبی درک می کرد ، اما آن معانی را با جملات و کلمات آیات نمی توانست تطبیق دهد.
به ذهنم رسید برای برطرف نمودن مشکل اول علم الهدی را باحروف الفبا و کم کم با روخوانی آشنا کنم و همچنین برای فائق آمدن بر دومشکل دیگر راه حلی به ذهنم رسید و آن اینکه : برای تفهیم معانی به او از حرکات ست و صورت استفاده کنم.
ابتدا آیه ای را انتخاب کردم و برای هر یک از کلمات آیه اشاره ای متناسب با معنای آن کلمه ساختم ، سپس آیه مذکور را ابتدا توضیح دادم و بعدا همزمان با قرائت آیه به کلمات آن نیز اشاره نمودم.
فردای آن روز با تعجب ملاحظه کردم که علم الهدی من با اشاره به او یاد دادم به خوبی درک نموده و کلمه کلمه می تواند ترجمه نماید ، هر روز که می گذشت ، سید محمد حسین علاقه بیشتری به این شیوه نشان می داد ، مدتی بعد متوجه موضوع جالبی شدم و آن اینکه وقتی من به جمله یا کلمه ای از آیات محفوظه با یان شیوه اشاره می کردم او به سرعت آن جمله و کلمه اشاره شده را را می خواند .
اینقدر این روش برای محمد حسین موثر بود که براحتی آیات را ترجمه می کرد و از آنها در صحبت هایش استفاده مینمود و به کار می برد، من هم او را بسیار تشویق می کردم.
تنوع در کار حفظ
لازم به ذکر است که من در کنار حفظ قرآن در آن موقع به محمد حسین اشعار گلستان و روایات کتاب شریف اصول کافی را نیز یاد می دادم.
و این خود باعث تنوع در کار شده بود .
اما در رابطه با حُسن حفظ ، مطلبی را باید عرض کنم ، و آن اینکه بعضی اوقات مشاهده می کردم ؛ محمد حسین در هنگام خواندن بعضی از آیات در اواخر آنها یا در چسباندن آیات به یکدیگر اشتباه دارد، این مشکل را نیز با رمز گردانی بسیار ساده و علامت گذاری در قرآن و یاد دادن این شیوه به محمد حسین برطرف نمودم ، یادم هست که همیشه او مدادی به دست می گرفت و آیات مشکل را علامت گذاری می کرد.

[tasnim]

با دقت در صحبت های استاد طباطبایی نکات جالبی در مورد حفظ نمودن خودشان و طریقه کار حفظ با فرزندشان بدست می آید که حقیقتا قابل تامل و توجه و درس آموزی است.
خصوصا بحث تنوع که به نظر من هم با این کار می توان بر لذت حفظ افزود و هم فضائل دیگر را بدست آورد.
البته بیاد دارم در زمان خردسالی علم الهدی ، پدر بزرگوارشان برنامه مرتب و مفصلی برای تفریح و بازی ایشان گذاشته بود ، لذا گمان نکنیم فقط برنامه حفظ و مرور داشتند، بسیار می دیدم که استاد طباطبایی با پسرشان فوتبال یا پینک پنگ یا .... انواع بازی ها و ورزش ها را به همراه هم انجام میدادند ، برنامه مسافرت های تفریحی و زیارتی شان هم که مرتب وجود داشت.

[icl]

با تشکر از مطالب زیبای شما لطفا زندگی نامه استاد فاطمیان راهم بیاندازید

[joje]

نمی دونم چرا ولی فکر می کنم برای بچه های کوچک حتی اگه بتونن خیلی راحت حفظ کنن کار خسته کننده ای باشه مخصوصا به این صورت ها
شاید هم اشتباه باشه
اما فکر می کنم با این توصیه معصوم که فرمودن بچه رو تا 7 سالگی آزاد بگذارید و... مطابق نباشه
اخه بازیهای این سن ( و )(ورزش هارو نمی گم )برای پرورش یه سری خصوصیات و روحیات خیلی مهم تر از یادگیری هاس

[taba]

البته جناب « تسنیم » اشاره کردند ، تنوع در کار آموزشی بسیار راه گشاست.
اما در مورد سن شروع رسمی آموزش ، طبق فرموده معصومین علیهم السلام همان 7 سالگی است ، منتها اگر دقت بیشتری در روایات داشته باشید ، آموزش های غیر رسمی و به حالت تفننی ، را می توان از سن حدود 3 سال شروع کرد.
خصوصا حفظ با اشاره که به نظر روانشناسان چون همراه آموزش مهارت های اعصاب دست و صورت هم تقویت می شود، یعنی آموزش همراه با بازی می شود ، تاثیرات مناسبی را در کسب و تقویت مهارت ها و توانایی های متعددی را برای کودک ایجاد می کند.
ضمنا ما نمی گوییم بچه تا 7 سال بازی نکند ، بلکه بیشتر وقتش را به بازی و تفریح بگذراند و هر روز اندکی را به فرگیری.
آثار عملی آن هم سالهاست در موسسه جامعه القرآن بروز کرده ، کودکانی شاداب با استعداد هایی خاص که در بزرگ سالی هم از انسانهای موفق هستند.

[mohammad22]

بسيار عالي بود . من واقعا لذت بردم . جناب tasnim بنده به نوبه خود از شما تشكر مي كنم